Σκοπός του μαθήματος είναι η παροχή συνολικής επισκόπησης των θεωρητικών μοντέλων που σχετίζονται με την αλληλεπίδραση ανθρώπου-μηχανής, καθώς και η μελέτη των τεχνολογιών, μεθόδων και εργαλείων που αξιοποιούνται για τον σχεδιασμό και την ανάπτυξη διαδραστικών συστημάτων λογισμικού. Ειδικότερα, το μάθημα περιλαμβάνει εισαγωγή και επισκόπηση του γνωστικού πεδίου της Επικοινωνίας Ανθρώπου-Μηχανής, μοντελοποίηση του ανθρώπου ως χρήστη υπολογιστικού συστήματος, καθώς και ανάλυση γνωσιακών μοντέλων που αφορούν την αντίληψη, την αναπαράσταση, την προσοχή, τη μνήμη, την οργάνωση της γνώσης και τα νοητικά μοντέλα, τόσο σε ατομικό όσο και σε ομαδικό επίπεδο. Παράλληλα, εξετάζονται τεχνολογίες αλληλεπίδρασης, όπως οι συσκευές εισόδου/εξόδου, τα στιλ αλληλεπίδρασης, ο άμεσος χειρισμός, τα συστήματα υποστήριξης συνεργασίας, η εικονική πραγματικότητα και η υποστηρικτική τεχνολογία για άτομα με αναπηρία. Το μάθημα καλύπτει επίσης μεθοδολογίες σχεδιασμού διαδραστικών συστημάτων, με έμφαση στην ανθρωποκεντρική σχεδίαση, τις απαιτήσεις ευχρηστίας, την ανάλυση εργασιών, τα μοντέλα GOMS, τις μεθόδους περιγραφής διαλόγου, τη σχεδίαση διεπιφανειών, καθώς και την ευχρηστία και προσβασιμότητα εφαρμογών διαδικτύου. Τέλος, παρουσιάζονται τεχνικές αξιολόγησης διαδραστικών συστημάτων και γίνεται εισαγωγή στην Τεχνολογία Συνεργασίας, με αναφορά σε σύγχρονες και ασύγχρονες εφαρμογές συνεργασίας και στην αξιολόγηση της ευχρηστίας συνεργατικών συστημάτων.